De dominicanen zaten hier al lang voor deze kerk. Hun eerste kerk zou in 1276 ingewijd zijn door niemand minder dan Albertus Magnus. Vanaf 1517 kwam er een nieuwe, in laatgotische stijl, wellicht onder Domien de Waghemakere en Rombout de Drijvere. Na een brand in 1679 kreeg ze haar barokke toren.
Naast de kerk ligt iets wat je in deze stad niet verwacht. Op de oude begraafplaats van het klooster legden de dominicaner broers Van Ketwigh een calvarieberg aan, met beelden langs een pad dat opklimt naar het graf en het kruis. Het ontwerp dateert van het einde van de 17de eeuw en de bronnen spreken elkaar tegen over wanneer het klaar was, ergens tussen 1734 en 1747. De beelden staan in groepen: engelen, profeten en evangelisten.
De Fransen sloten het klooster, en in 1796 kocht de stad de kerk om er een parochiekerk van te maken. Daardoor bleef een rijke verzameling bewaard, met onder meer de Disputa en de Geseling van Rubens, en zijn Aanbidding der herders, die hij rond 1609 schilderde kort na zijn terugkeer uit Italië.
Bijna ging dat allemaal verloren. In april 1968 brak hier een zware brand uit, en de barokke torenbekroning brandde uit. De buren, veel van hen parochianen, vormden die nacht een mensenketting en droegen de kunstwerken naar buiten. Het herstel verliep traag: het duurde zo'n twintig jaar voor er weer een echt dak op lag, nu met spanten van gewapend beton. Een dure les, en voortaan brandt dat dak niet meer zo makkelijk.