Dit plein ziet er oud uit, maar is jonger dan je denkt. Het hoort bij de Vleeshuiswijk, een sociale woonwijk die in twee fasen werd opgeleverd, in 1978 en 1982.
Eerst dreigde iets heel anders. Tussen 1955 en 1970 kocht de stad honderden panden in de binnenstad op om ze af te breken. Hier in de wijk verdwenen zo'n 160 woningen. Een aantal daarvan staat vandaag opnieuw recht in Bokrijk. Na veel kritiek koos de stad voor kleinere projecten per buurt. Architect Roger Groothaert tekende 200 woningen rond twee grote binnenpleinen: de Bullinckplaats en dit plein. In 1988 won het project de Europa Nostra-prijs. Niet iedereen was overtuigd: critici vonden de wijk eentonig en hekelden de mix van historiserende en moderne elementen.
De naam verwijst naar de familie Ruckers. Hans Ruckers kwam rond 1575 uit Mechelen naar Antwerpen en had rond 1584 een werkplaats in de Jodenstraat. Zijn zonen Joannes en Andreas en later kleinzoon Joannes Couchet bouwden er verder.
Hun klavecimbels bleven zo gegeerd dat Parijse bouwers ze in de 18de eeuw nog ombouwden en uitbreidden. De bekende Pascal Taskin voorzag zelfs een instrument uit 1788 van een rozet met de naam van Andreas Ruckers, al zat er nauwelijks of niets origineels in. Een vervalsing is ook een compliment. Echte Ruckers-klavecimbels kan je vlakbij bekijken in Museum Vleeshuis.